نقشۀ راه
جریان اعتماد و ثبات افغانستان ضمن بینتیجه و ویرانگر دانستنِ هر نوع جنگ و مبارزه مسلحانه، خواهان حل و فصل تمام قضایای کشور از طریق گفتگو و مذاکره است. این درحالی است که ما بر مبارزۀ برحق مردم افغانستان برای دستیابی به تمام حقوق اساسیشان از طریق نافرمانیهای مدنی از جمله تظاهرات و اعتصابات تاکید میورزیم.
لذا برای دست یافتن به صلح و ثبات دایمی و ایجاد یک حکومت ملی و اسلامی نقشه راه ذیل را پیشنهاد مینماییم:
- از آنجاییکه در دو سده گذشته اکثر تصامیم کلان در حیات ملی ما از بیرون پیریزی و اتخاذ شدهاند (قرار داد Anglo-Russian در سال ۱۸۷۳، قرارداد سنت پیترزبرگ در سال ۱۹۰۷، تهاجم اتحاد شوروی سابق به استناد معاهدۀ دسامبر ۱۹۷۸ با حکومت نورمحمد تره کی و مادۀ ۵۱ منشور ملل متحد و حضور بیست ساله ایتلاف بینالمللی به رهبری ایالات متحده امریکا به استناد قطعنامه ۱۳۶۸ شورای امنیت ملل متحد در سال ۲۰۰۱)، ضرورت تاریخی است تا تمام جریانهای آگاه و وطندوست باید از طریق یک نشست ملی به ابتکار و مدیریت خود افغانها و با پشتیبانی کشورهای منطقه و جامعه بینالمللی، طرحهای سازندۀ خویش را ارایه کنند تا از نکات مهم این طرحها اجماع ملی برای گذار به یک افغانستان مستقل، امن، با ثبات و مرفه به وجود آید. بنابراین توقع میرود تا با نظرداشت شرایط بحرانی کشور هرچه زودتر میکانیزم، آجندا، محل و تاریخ برگزاری این نشست ملی مشخص شود.
- تعیین صلاحیتها، وظایف و آجندای کاری حکومت انتقالی توسط نشست گفتگوی بین الافغانی یا گفتمان ملی.
- در صورتیکه نماینده گان تحریک اسلامی طالبان در نشست ملی شرکت نکنند، بعد از تدویر این نشست ملی، باید هیئت باصلاحیتی برای مذاکره با آنها تعیین گردد.
- ایجاد حکومت انتقالی متشکل از شخصیتهای مستقل اعم از زن و مرد، برای یک دورۀ دو الی سه سال.
- ایجاد شورای عالی مشورتی متشکل از رهبران سیاسی، قومی، مذهبی، متخصصان و تجار ملی که صرف نقش مشورتی داشته باشد و دوره کاری آن نیز بعد از ختم دوره حکومت انتقالی، پایان یابد.
- تصویب قانون اساسی جدید و فراهمسازی زمینه انتخابات آزاد، شفاف و مستقل. قانون اساسی جدید باید متضمن نهادینه ساختن اصول ده گانه بنیادینی باشد که در پیوست این طرح است.
- اعضای حکومت انتقالی اجازه ندارند بعد از ختم دوره کاریشان، برای مدت چهار سال در پستهای رهبری نقش داشته باشند.